മലയാളസിനിമയിലെ സ്ത്രീപ്രതിനിധാനങ്ങൾ: പ്രതിരോധം, അതിജീവനം, സാമൂഹികപരിവർത്തനം – ഒരു വിമർശനാത്മകപഠനം.

ഹീര ടി. എം.

സംഗ്രഹം

മലയാളസിനിമയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ സ്ത്രീകളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതികൾ വൈവിധ്യമാർന്നതാണ്. ചൂഷണത്തിന് ഇരയായതിന് ശേഷം അതിജീവനത്തി ന്റെ പാതയിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നവൾ, പ്രതിനായകസ്വഭാവമുള്ളവൾ, സ്ത്രീത്വത്തിൻ്റെ പ്രതീകമായി കരുതുന്ന 'കുലസ്ത്രീകൾ', സമൂഹത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നവൾ, വിമത സ്വഭാവമുള്ളവർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധതരം സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾ മലയാളികളെ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും, സമൂഹത്തിനെതിരെ ശക്തമായി ശബ്ദമുയർത്തുന്ന സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളെക്കാൾ, പരിമിതികളും കുറഞ്ഞ സാധ്യതകളുമുള്ള, പരമ്പ രാഗതമായ മാതൃകയിലുള്ള സ്ത്രീകളെയാണ് നമ്മുടെ പ്രേക്ഷകർ കൂടുതലായി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്ന ഒരു കാഴ്ചപ്പാടുണ്ട്. ഈ പ്രബന്ധം, തെരഞ്ഞെടുത്ത മലയാളസിനിമകളിലെ സ്ത്രീകളുടെ ലൈംഗികതയുടെ ചിത്രീകരണവും, സിനിമയിലെ ചില പ്രത്യേകരംഗങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്നു. മുൻകാലസിനിമകളിൽ സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന ദുരനുഭവങ്ങളെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, അവർ സാമൂഹികപൊതുബോധത്തെ അതിജീവിച്ച് ധൈര്യത്തിൻ്റെയും ശക്തിയുടെയും പ്രതിരോധത്തിൻ്റെയും പ്രതീകങ്ങളായി എങ്ങനെ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു എന്നും ഈ പഠനം ചർച്ചചെയ്യുന്നു.

താക്കോൽ വാക്കുകൾ

പുരുഷനോട്ടം (male Gaze), പരുഷാധിപത്യം (Patriarchy), സ്ത്രീ (women) , വാർപ്പ് മാതൃകകൾ ( stereotypes), അക്രമം ( violence),കഷ്ടപ്പാടുകൾ (Suffering)

മലയാള സിനിമയിലെ സ്ത്രീകളുടെ ചിത്രീകരണം: സാമൂഹിക പരിണാമത്തിന്റെ പ്രതി ഫല നം

മലയാളസിനിമയിലെ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങളുടെ ചിത്രീകരണവും ലൈംഗികതയുടെ അവതരണവും കാലക്രമേണ സമൂലമായ പരിണാമത്തിന് വിധേയമായിട്ടുണ്ട്. ഇത് കേരള ത്തിലെ സാമൂഹികമൂല്യങ്ങളിലും, ലിംഗപരമായ പങ്കാളിത്തത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകളിലും സംഭവിച്ചമാറ്റങ്ങളെ വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യകാലസിനിമകളിൽ, സ്ത്രീകളെ പലപ്പോഴും ആദർശപരമായ മാതൃകയിലോ, കീഴ്‌വഴക്കമുള്ള ഭാര്യയിലോ ഒതുക്കി, സാമൂ ഹികമായ കർക്കശമായ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ മാത്രമാണ്  അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, 1930-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ വിഗതകുമാരൻ പോലുള്ള സിനിമകൾ ഈ മാനദണ്ഡങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ദളിത് ക്രിസ്ത്യൻ നടിയെ നായർ സ്ത്രീയായി അവതരിപ്പിച്ച വിപ്ലവകരമായ കാസ്റ്റിംഗ് ജാതിവ്യവസ്ഥയെ മാത്രമല്ല, സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹിക സ്വത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട "പരിശുദ്ധി" എന്ന ചിന്തകളെയും ചോദ്യം ചെയ്തു. ഇത് സിനിമയ്ക്ക് സമൂഹത്തിൽ ചെലുത്താൻ കഴിയുന്ന സ്വാധീനത്തെയും, സ്ത്രീകൾ സാമൂഹികവിലക്കുകൾ ലംഘിക്കുമ്പോൾ അവർ നേരിടുന്ന ശക്തമായ പ്രതിരോധത്തെയും അന്നേ അടയാളപ്പെടുത്തി.

ന്യൂ ജനറേഷൻ സിനിമയും സ്ത്രീകളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പുനർനിർവചനവും

മലയാളസിനിമയിലെ ന്യൂ ജനറേഷൻ പ്രസ്ഥാനം സ്ത്രീകളുടെയും അവരുടെ ലൈംഗികതയുടെയും പ്രാതിനിധ്യത്തെ പുനർനിർവചിക്കുന്നതിൽ നിർണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചു. മുൻകാലസിനിമകൾ സ്ത്രീകളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തുറന്ന ചർച്ചകൾ ഒഴിവാക്കിയപ്പോൾ, ഈ ആധുനികസിനിമകൾ  കൂടുതൽ തുറന്നതും സങ്കീർണ്ണവുമായ സമീപനം സ്വീകരിച്ചു. 22 ഫീമെയിൽ കോട്ടയം എന്ന സിനിമയിൽ ലൈംഗികാതിക്രമത്തി നെതിരെ പ്രതികാരം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീയെയും, ട്രിവാൻഡ്രം ലോഡ്ജ് എന്ന സിനിമയിൽ ലൈംഗികാനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പാപബോധവുമില്ലാത്ത സ്ത്രീയെയും അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആഷിക് അബു, അമൽ നീരദ് തുടങ്ങിയ സംവിധായകർ പരമ്പരാഗത സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വഴിമാറി സഞ്ചരിച്ചു. ഈ സിനിമകൾ സ്ത്രീ നായികമാരെ വെറും പുരുഷഫാന്റസികളുടെ വിഷയങ്ങളായിട്ടല്ലാതെ, സ്വതന്ത്രവ്യക്തികളായും തങ്ങളെ ബന്ധ നത്തിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സാമൂഹികഘടനകളെ തരണം ചെയ്യുന്നവരായും അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ പുരോഗമനം സ്വാഗതാർഹമാണെങ്കിലും, ഇത് പുരോഗമനപരമായ കഥപറച്ചിലിനും വാണിജ്യപരമായ സെൻസേഷണലിസത്തിനും ഇടയിലുള്ള അതിർവരമ്പിനെ ക്കുറിച്ചുള്ള സംവാദങ്ങൾക്ക് വഴിതുറന്നു. എങ്കിലും, ലിംഗഭേദം, ഐഡന്റിറ്റി, വ്യക്തിഗത സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പ്രേക്ഷകരെ ചിന്തിപ്പിക്കാൻ ഈ സിനിമകൾക്ക് കഴിഞ്ഞു എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

 'പുരുഷനോട്ടം' (Male Gaze) ഒരു വിമർശനാത്മക വിലയിരുത്തൽ

മലയാളസിനിമയിലെ സ്ത്രീകളുടെ ചിത്രീകരണത്തെ വിലയിരുത്തുന്നതിന് ലൗറ മുൾവി തൻ്റെ വിഷ്വൽ പ്ലെഷർ ആൻഡ് നരേറ്റീവ് സിനിമ എന്ന ലേഖനത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച "പുരുഷനോട്ടം" എന്ന ആശയം ഒരു വിമർശനാത്മകഘടകമായി നിലനിൽക്കുന്നു. സിനിമയിൽ സ്ത്രീകൾ പലപ്പോഴും പുരുഷൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വസ്തുക്കളായി മാത്രം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു എന്നു മുൾവി വാദിക്കുന്നു.

'തൂവാനത്തുമ്പികൾ'എന്ന സിനിമയിലെ ക്ലാര എന്ന കഥാപാത്രം ഈ പുരുഷഭാവ നയുടെ സിനിമാറ്റിക് ഉപകരണമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഒരു ലൈംഗികതൊഴിലാളിയാണെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത വാർപ്പ്മാതൃകകളെ ലംഘിച്ച്, കൂടുതൽ പരിഷ്കൃതയും ധൈര്യശാലിയുമായ അവളെ മഴയുടെ രൂപകത്തിലൂടെയും, പശ്ചാത്തലസംഗീതത്തിലൂടെയും കൂടുതൽ ആകർഷകമായി അവതരിപ്പിച്ചത് മുൾവിയുടെ വാദങ്ങളുമായി യോജിക്കുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലും കണ്ണുകളിലുമുള്ള ഊന്നൽ, പുരുഷനോട്ടത്തിനായി സ്ത്രീ ശരീരത്തെ വിഘടിപ്പിക്കുന്നതിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 'ഞാൻ ഗന്ധർവൻ' പോലുള്ള ചിത്രങ്ങളിലെ ഗന്ധർവപുരാണം പോലും, പുരുഷന്റെ ഇടപെടലിലൂടെയാണ് സ്ത്രീ ലൈംഗികതരൂപപ്പെടുന്നത് എന്ന പരമ്പരാഗത പുരുഷാധിപത്യചട്ടക്കൂടിനെ ശക്തിപ്പെടു ത്തുന്നു.

 'ഐറ്റം ഗാനങ്ങളും' സ്ത്രീകളുടെ വസ്തുവൽക്കരണവും

മലയാള സിനിമയിൽ വർധിച്ചുവരുന്ന "ഐറ്റം ഗാനങ്ങൾ" മുൾവിയുടെ "സ്കോപോ ഫിലിയ" എന്ന ആശയത്തെ - അതായത്, 'നോക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷം' - എടുത്തു കാണിക്കുന്നു. 'ലൂസിഫറിലെ' 'റഫ്‌താര', 'മധുര രാജയിലെ' 'മോഹമുന്തിരി' തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ ആഖ്യാനപരമായ ഉപകരണങ്ങളായിട്ടല്ലാതെ, പുരുഷപ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കാൻ രൂപകൽപ്പനചെയ്ത ദൃശ്യവിരുന്നുകളായിട്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. "ഐറ്റം" എന്ന പദം തന്നെ സ്ത്രീയെ ഒരു വസ്തുവായി ചുരുക്കുകയും അവളുടെ വ്യക്തിത്വം ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ രംഗങ്ങളിലെ വസ്ത്രധാരണവും നൃത്തച്ചുവടുകളും ഛായാഗ്രഹണവും പുരുഷനോട്ടത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, 'ഭീഷ്മപർവ്വം' സിനിമയിലെ 'രതിപുഷ്പം' എന്ന ഗാനം, പരമ്പരാഗതമായി ലൈംഗികവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ രൂപത്തിൽ നിന്ന് പുരുഷരൂപത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റിക്കൊണ്ട്, ഈ രീതിയെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

മറുവശത്ത്, 'പ്രേമം'പോലുള്ള ചില സിനിമകൾ ഈ അതിശയോക്തി കലർന്ന ചിത്രീകരണത്തിന് വിപരീതമായി, സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തെ അതിന്റെ സ്വാഭാവികരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മുഖത്ത് കുരുക്കളുള്ള കോളേജ് ലക്ചററായ മലർ (സായിപല്ലവി) എന്ന കഥാപാത്രം പരമ്പരാഗത സൗന്ദര്യമാനദണ്ഡങ്ങൾ ആവശ്യമില്ലാതെ തന്നെ ആകർഷകമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ജോർജ്ജ് അവളുടെ അപൂർണതകളെ അംഗീക രിക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ ആകർഷകരായി കണക്കാക്കപ്പെടാൻ കർശനമായ സൗന്ദര്യ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കണം എന്ന ചിന്തയെ ഇത് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

 'വീട്ടിലെ മാലാഖ' എന്ന കെണിയും സ്ത്രീകളുടെ കീഴ്‌വണക്കവും

വിർജീനിയ വൂൾഫിന്റെ "ഏഞ്ചൽ ഇൻ ദി ഹൗസ്" എന്ന ഉപന്യാസം സ്ത്രീകളുടെ പരിശുദ്ധിയുടെയും നിഷ്കളങ്കതയുടെയും രൂപകത്തെ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീകളിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന വിനയത്തിന്റെയും സദ്‌ഗുണത്തിന്റെയും സാമൂഹികപ്രതീക്ഷകളെയാണ് "വീട്ടിലെ മാലാഖ" പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ധാർമ്മികത, ബന്ധങ്ങൾ, ലൈംഗികത എന്നിവയിൽ സാമൂഹികനിയന്ത്രണങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തമായ, സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളെ തടയുന്ന ഒരു ആന്തരികബോധമാണിത്.

ഈ വിഷയം 2000-ത്തിനു മുമ്പുള്ള മലയാള സിനിമകളിൽ ശക്തമായി നിലനിന്നിരുന്നു, അവിടെ സ്ത്രീകളെ പലപ്പോഴും കീഴ്പെട്ടവരായോ തിരുത്തൽ ആവശ്യമുള്ളവരായോ ആണ് ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നത്. 'ഹിറ്റ്‌ലർ' സിനിമയിൽ, ലൈംഗികാതിക്രമത്തിന് ഇരയായ സഹോദരിക്ക് നീതി തേടുന്നതിനുപകരം, നായകൻ വിവാഹത്തെ ഒരു 'പരിഹാരമായി' നിർബന്ധിക്കുന്നു. 'ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്' എന്ന സിനിമയിൽ, ആധുനികയായ ഭാര്യയെ അപമാനത്തിലൂടെയും ദുരുപയോഗത്തിലൂടെയും ഒരു 'കുലസ്ത്രീ' ആക്കി മാറ്റുന്നത്, 'ശരിയായ' രീതിയിൽ കൊണ്ടുവരാൻ അത്യാവശ്യമാണെന്ന് ന്യായീകരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന, അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ 'അഹങ്കാരികളായി' ചിത്രീകരിക്കുകയും, ഒടുവിൽ അവർ പുരുഷനായകനാൽ 'രക്ഷിക്കപ്പെട്ട്' പരമ്പരാഗത വേഷങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയും ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പല സിനിമകളിലും പതിവായിരുന്നു. ഈ സിനിമകളെല്ലാം പരമ്പരാഗത പുരുഷാധിപത്യസമൂ ഹത്തിൽ സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന പോരാട്ടങ്ങളെയാണ് ഒത്തുചേർന്ന് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.

 കന്യകാത്വം: പവിത്രതയുടെ മാനദണ്ഡത്തിൽ നിന്നുള്ള മാറ്റങ്ങൾ

മലയാളസിനിമയിൽ കന്യകാത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം ഒരു വിവാദവിഷയമായി നിലനിന്നിരുന്നു. ഭൂരിഭാഗം സിനിമകളും കന്യകാത്വത്തെ സ്ത്രീയുടെ അനിവാര്യമായ ആവ ശ്യകതയായി ചിത്രീകരിച്ചു. 'അയാൾ കഥയെഴുതുകയാണ്', 'ചന്ദ്രോത്സവം', 'കിളിച്ചുണ്ടൻ മാമ്പഴം' തുടങ്ങിയ സിനിമകൾ പൊതുവെ നായികയുടെ കന്യകാത്വം നായകനുമായി മാത്രമേ നഷ്ടപ്പെടാവൂ എന്ന അടിസ്ഥാന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം പാലിച്ചു. നായിക വിവാ ഹിതയോ, വിധവയോ ആണെങ്കിൽ പോലും ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാതിരിക്കുന്നത്, ചാമ്പ്യനുമായി ഒന്നിക്കാൻ അവൾ പുണ്യവതിയായി കണക്കാക്കപ്പെടാനുള്ള ഒരു കാരണമായി അവതരിപ്പിച്ചു. നായകനാണ് വിവാഹിതനെങ്കിൽ അയാൾക്ക് കുട്ടിയുണ്ടാകുന്നത് പോലും നായികക്ക് ഒരു തടസ്സമായിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ, പുതിയ സിനിമകൾ ഈ ചിന്താഗതിയെ ചോദ്യം ചെയ്തു. '22 ഫീമെയിൽ കോട്ടയം' എന്ന സിനിമയിൽ, നായിക താൻ കന്യകയല്ലെന്ന് കാമുകനോട് തുറന്നു സമ്മതിക്കുന്നു. 'മായാനദി' യിൽ, "ലൈംഗികത ഒരു വാഗ്ദാനമല്ല" എന്ന് അപ്പു തുറന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചത്, തങ്ങളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയാൽ തങ്ങൾ അവരുടെ സ്വത്താണെന്ന് കരുതുന്ന എല്ലാ പുരുഷകാമുകന്മാരോടുമുള്ള മറുപടിയായി മാറി. കന്യകാത്വം ഒരു 'പവിത്രതാ മാനദണ്ഡമായി'കാണുന്നതിനെതിരായ ശക്തമായ പ്രതിഷേധം 'ഇഷ്ഖ്' സിനിമ യുടെ ക്ലൈമാക്സ് രംഗത്തിൽ വ്യക്തമാണ്. കാമുകിക്ക് കന്യകാത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്ന് മാത്രമേ അറിയാൻ നായകൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ, അതിനുശേഷമാണ് അവൻ അവൾക്ക് മോതിരം നൽകുന്നത്. ഇതിനോടുള്ള അവളുടെ ശക്തമായ പ്രതികരണം (നടുവിരൽ ഉയർ ത്തിക്കാണിച്ചത്) വലിയ തോതിലുള്ള കയ്യടികൾ നേടി.

സ്റ്റീരിയോടൈപ്പുകളെ തകർക്കുന്ന സമകാലികസിനിമകൾ

മലയാളസിനിമയിൽ കാലങ്ങളായി നിലനിന്നിരുന്ന സ്ത്രീവിരുദ്ധതപരസ്യമായി ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പല സ്റ്റീരിയോടൈപ്പിക്കൽ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്കും ഇന്ന് പല സിനിമ കളും വെല്ലുവിളി ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. 'വരത്തൻ' (2018)സിനിമയിൽ ഫഹദ് ഫാസിൽ അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രം ഭാര്യക്കും അതിഥിക്കും ചായ ഉണ്ടാക്കി നൽകുന്നത്, അതിഥികൾ വരുമ്പോൾ ഭാര്യയോട് ചായ ഉണ്ടാക്കാൻ പറയുന്ന പതിവ് രീതിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മാറ്റമാ യിരുന്നു. 'ആർക്കറിയാം' എന്ന സിനിമയിൽ, കോവിഡ് ലോക്ക്ഡൗൺ കാലഘട്ടത്തിൽ വീട്ടിലെ ജോലികൾ ഭാര്യയും ഭർത്താവും അമ്മായിയപ്പനും ഒരുമിച്ചു ചെയ്യുന്നതായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ സഹിക്കുകയും എല്ലാം സഹിച്ചും മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭാര്യമാരെ മലയാളസിനിമയിൽ പതിവായി കണ്ടിരു ന്നെങ്കിൽ, 'ജയ ജയ ജയ ഹേ' പോലുള്ള സിനിമകൾ സ്ത്രീകളുടെ ശക്തിയും പ്രതികരണശേഷിയുംഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു. 'ഉയരെ' എന്ന സിനിമ സൂപ്പർസ്റ്റാർ നായകനെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമാക്കി അയാളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്ന പതിവ് രീതിയിൽ നിന്ന് മാറി സഞ്ചരിച്ച്, ഒരു ആസിഡ് ആക്രമണത്തിന് ഇരയായ പെൺകുട്ടി ജീവിതത്തിലെ വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിച്ച് സ്വന്തം സ്വപ്നം നേടുന്നതാണ് പ്രമേയമാക്കിയത്. ഇത്തരം സിനിമ കൾ മലയാളസിനിമയിൽ പുതിയ ചിന്തകൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

 WCC-യും മാറ്റത്തിനായുള്ള പോരാട്ടവും

മലയാളസിനിമയിലെ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇന്നും വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്കും പരിണാമങ്ങൾക്കും വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സമൂഹത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ലിംഗവിവേചനം  വെച്ചുകൊണ്ട് സിനിമകൾ നിർമ്മിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, സ്ത്രീവി രുദ്ധമായ തിരക്കഥകൾ ഉണ്ടായേക്കാം. എങ്കിലും, ശക്തമായ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളെയും നായികമാരെയും സൃഷ്ടിക്കുന്ന വനിതാ-പുരുഷ സംവിധായകർ ഇന്ന് മലയാളത്തിലുണ്ട്. ഇത് സിനിമയിലെ ഗുണപരമായ ഒരു മാറ്റത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

മലയാളസിനിമയിലെ ഈ മാറ്റത്തിന്റെ നിർണായകമായ ഒരു ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു വുമൺ ഇൻ സിനിമ കളക്ടീവ് (WCC) എന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ രൂപീകരണം. 2017-ൽ ഒരു നടിക്ക് നേരെയുണ്ടായ ക്രൂരമായ ആക്രമണത്തെത്തുടർന്ന്, താരസംഘടനയായ 'അമ്മ' സ്വീകരിച്ച നിലപാടുകളോടുള്ള പ്രതികരണമായാണ് ഈ സംഘടന രൂപീകൃതമായത്. സിനിമയിലെ പുരുഷാധിപത്യപ്രവണതകളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഇത് വഴിയൊരുക്കി. 'റാണി പദ്മിനി' എന്ന ചിത്രത്തിൽ മഞ്ജു വാര്യർ അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രം പറയുന്ന ഒരു വാചകം ഈ പോരാട്ടത്തെ മനോഹരമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. "ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോട് ഒതുങ്ങിക്കൂടാനും കീഴടങ്ങാനും പറഞ്ഞാൽ, അത് നിങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ അരിഞ്ഞ് കൂട്ടിലിടാനുള്ള കെണിയാണ്. ചിറകുകൾ സ്വതന്ത്രമാക്കാതെ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ഉയരത്തിൽ പറക്കാൻ കഴിയും?".

മലയാളസിനിമയിലെ സ്ത്രീ പ്രതിനിധാനങ്ങൾ കേവലം ഇരയാക്കപ്പെടലുകളിൽ നിന്നും ബോധപൂർവ്വമായ പ്രതിരോധത്തിലേക്കും അതിജീവനത്തിലേക്കും ചുവടുമാറുന്ന കാഴ്ചയാണുള്ളത്. വ്യവസ്ഥാപിതരീതികളെ  ഭേദിക്കുന്ന ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകൾ സിനിമയ്ക്കുള്ളി ലെ ലിംഗനീതി ഉറപ്പാക്കുകമാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധത്തിൽ ഗുണപരമായ സാമൂഹികപരിവർത്തനം സാധ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, വെള്ളിത്തിരയിലെ മാറ്റങ്ങൾ കേരളീയപൊതുമണ്ഡലത്തിലെ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണ പ്രക്രിയയുടെ നിർണ്ണായകമായ അടയാളപ്പെടുത്തലായി മാറുന്നു.

REFERENCES

1.Abrams, M. H., & Harpham, G. G. (2012). A glossary of

literary terms (10th ed.). Wadsworth Cengage Learning.

2. Butler, Judith. (1990). Gender Trouble: Feminism and the

Subversion of Identity. Routledge.

3.Foucault, Michel. (1976). The History of Sexuality (Vol. 1).

Pantheon Books.

4. Mulvey, Laura. (1975). Visual Pleasure and Narrative

Cinema. London Afterall Books.

ഹീര ടി. എം ( ഗവേഷക )

കെ.കെ.ടി.എം ഗവ. കോളേജ്, പുല്ലൂറ്റ്,

കാലിക്കറ്റ് സർവ്വകലാശാല