പ്രവാസജീവിതാവിഷ്കാരം എം.ടി. യുടെ കൃതികളിൽ

​ഡോ.രേണുക ഒ.

പ്രബന്ധസംഗ്രഹം

​   മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ ആധുനികതയെ വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമീണതയുടെയും തറവാടിത്തത്തിന്റെയും വേരുകളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച പ്രതിഭയാണ് എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാലോകം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഭൂരിഭാഗവും  നിളയുടെ തീരങ്ങളിലും തകർന്നടിയുന്ന നാലുകെട്ടുകൾക്കുള്ളിലും ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നതായി തോന്നും. എം.ടിയുടെ കൃതികളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും എന്നാൽ ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുമായ ഒരു പ്രമേയമാണ് 'പ്രവാസം'. കേരളീയന്റെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ പ്രവാസം ഒരു പ്രധാന വഴിത്തിരിവായി മാറുന്നതിനും പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ തന്നെ, എം.ടി തന്റെ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ മറുനാടൻ ജീവിതത്തിന്റെ വേദനകളും സംഘർഷങ്ങളും അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.​ ദാരിദ്ര്യം, തൊഴിലില്ലായ്മ, തകരുന്ന കുടുംബബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചനം തേടി മലയാളി നടത്തിയ പലായനങ്ങളെ എം.ടി തന്റെ സാഹിത്യത്തിൽ സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയകാലത്തെ സിലോൺ, മലേഷ്യ, സിംഗപ്പൂർ കുടിയേറ്റങ്ങൾ മുതൽ ആധുനിക കാലത്തെ അമേരിക്കൻ പ്രവാസം വരെ എം.ടിയുടെ തൂലികയിൽ വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യൻ സ്വന്തം വേരുകളിൽനിന്ന്പിഴുതെറിയപ്പെടുമ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഏകാന്തതയും, അപരിചിതമായ മണ്ണിൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സ്വത്വപ്രതിസന്ധിയുമാണ് എം.ടിയുടെ പ്രവാസരചനകളുടെ അന്തർധാര.​ മറ്റു പല പ്രവാസസാഹിത്യകാരന്മാരിൽനിന്നുംഎം.ടിയെവ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത് അദ്ദേഹം പ്രവാസത്തെ നോക്കിക്കാണുന്ന രീതിയാണ്. വിദേശത്തെ ആഡംബരങ്ങളോ ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളോ അല്ല അദ്ദേഹത്തിന് പ്രധാനം.അന്യനാട്ടിൽ കഴിയുന്ന ഒരു മലയാളി തന്റെ ജന്മനാടിനെക്കുറിച്ച് പുലർത്തുന്ന ഗൃഹാതുരത്വവും, തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ താൻ സ്വപ്നം കണ്ട നാട് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടാക്കുന്ന വേദനയുമാണ് അദ്ദേഹം പ്രമേയമാക്കുന്നത്. പ്രവാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തന്റെ നാട് എന്നത് കേവലം ഒരു ഭൂപടമല്ല; അത് ഓർമ്മകളുടെ ഒരു സമാഹാരമാണ്. ഈ ഓർമ്മകളും യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷമാണ് എം.ടിയുടെ കൃതികളിലെ പ്രവാസികൾ അനുഭവിക്കുന്നത്. ഈ പ്രബന്ധം  പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് എം.ടിയുടെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകളിലും നോവലുകളിലും പ്രവാസജീവിതം എങ്ങനെയാണ് ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് പരിശോധിക്കാനാണ്. 'വിൽപ്പന' എന്ന കഥയിലെ ഗൾഫ് പശ്ചാത്തലവും, 'ഷെർലക്' എന്ന കഥയിലെ അമേരിക്കൻ ജീവിതവും, 'നാലുകെട്ട്' പോലുള്ള നോവലുകളിലെ പരോക്ഷമായ പ്രവാസ സൂചനകളും വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മലയാളിയുടെ മറുനാടൻ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് എം.ടിക്കുള്ള ദീർഘവീക്ഷണം വ്യക്തമാക്കാൻ ഈ പഠനം ശ്രമിക്കുന്നു. കൂടാതെ സാമ്പത്തികമായ ഉന്നമനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള യാത്രകൾ  എങ്ങനെയാണ്  മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിൽ വിള്ളലുകൾ വീഴ്ത്തുന്നതെന്നും, കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി സ്വയം ഉരുകിത്തീരുന്ന പ്രവാസി ഒടുവിൽ എങ്ങനെ ഒരു 'അന്യൻ' ആയി മാറുന്നുവെന്നും ഈ പ്രബന്ധം അന്വേഷിക്കുന്നു.

താക്കോൽ വാക്കുകൾ

​പ്രവാസം, ഗൃഹാതുരത്വം ,സ്വത്വപ്രതിസന്ധി, ​ഏകാന്തത, അതിജീവനം, തറവാട്, നിസ്സഹായത

പ്രബന്ധം

     മനുഷ്യൻ തന്റെ അതിജീവനത്തിനും മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ തേടിയും നടത്തുന്ന നിരന്തരമായ യാത്രകളുടെയും കുടിയേറ്റങ്ങളുടെയും സർഗ്ഗാത്മകമായ ആവിഷ്കാരമാണ് പ്രവാസസാഹിത്യം. ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ജന്മനാടിന്റ ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും സാംസ്കാരികവുമായ അതിരുകൾലംഘിച്ച്മറ്റൊരുദേശത്ത്പാർക്കുമ്പോൾഅനുഭവിക്കുന്ന വൈകാരികവുംബൗദ്ധികവുമായസംഘർഷങ്ങളാണ്ഈസാഹിത്യശാഖയുടെഅന്തസ്സത്തയായി മാറുന്നത്. മലയാള സാഹിത്യത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രവാസം എന്നത് കേവലം ഒരു പ്രമേയമല്ല; അത് കേരളീയന്റെ സ്വത്വത്തെയും സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ച ഒരു സാമൂഹിക പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ലിഖിത രൂപമാണ്. ഇത്തരത്തിൽ സ്വന്തം വേരുകളിൽ നിന്ന് പിഴുതെറിയപ്പെടുന്ന മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായതയും അപരിചിതമായ മണ്ണിലെ പോരാട്ടങ്ങളും മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം കൃതികൾക്ക് പശ്ചാത്തലമായിട്ടുണ്ട്. ​മലയാള പ്രവാസസാഹിത്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാലഘട്ടങ്ങളായി വിശകലനം ചെയ്യാം. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ, വിശേഷിച്ചും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് സിലോൺ, സിംഗപ്പൂർ തുടങ്ങിയ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് തൊഴിൽ തേടിപ്പോയ മലയാളികളുടെ ജീവിതമാണ് ആദ്യഘട്ടത്തിൽ കാണുന്നത്. റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളിലും സർക്കാർ ഓഫീസുകളിലും ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഈ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം ദാരിദ്ര്യവും വിരഹവും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. എം.ടി. യുടെ പല കഥാപാത്രങ്ങളും ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നവരാണ്. തുടർന്ന് എഴുപതുകൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ ഗൾഫ് കുടിയേറ്റം കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ഭൂപടം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഗൃഹാതുരത്വവും വേർപാടും സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങളും ഇതിൽ പ്രമേയമായപ്പോൾ, തൊണ്ണൂറുകൾക്ക് ശേഷമുള്ള ആധുനിക പ്രവാസം യൂറോപ്പിലെയും അമേരിക്കയിലെയും പുതിയ സാംസ്കാരിക പൊരുത്തപ്പെടലുകളിലേക്കും സ്വത്വപ്രതിസന്ധികളിലേക്കും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. പ്രവാസസാഹിത്യം മിക്കപ്പോഴും 'നോസ്റ്റാൾജിയ' അഥവാ ഗൃഹാതുരത്വം എന്ന തീവ്രമായവികാരത്തിലാണ് ഊന്നിനിൽക്കുന്നത്. സ്വന്തം നാട്ടിലെ ഗ്രാമീണതയെയും ബാല്യകാലസ്മരണകളെയും പ്രവാസികൾ സാഹിത്യത്തിലൂടെ വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഗൃഹാതുരത്വത്തിനപ്പുറം, അന്യദേശത്ത് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന വർണ്ണവിവേചനം, ഭാഷാപരമായ തടസ്സങ്ങൾ, കടുത്ത ഏകാന്തത എന്നിവയും ഈ സാഹിത്യശാഖയുടെ സവിശേഷതകളാണ്. പ്രവാസി തന്റെ മാതൃഭാഷയിൽ എഴുതുന്നത് പലപ്പോഴും തന്റെ സ്വത്വം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു സമരമുറ കൂടിയാണ്. ജന്മനാടുമായുള്ള പൊക്കിൾക്കൊടി ബന്ധം മുറിയാതെ സൂക്ഷിക്കാനും അന്യവൽക്കരണത്തിന്റെ നോവുകൾ ശമിപ്പിക്കാനും സാഹിത്യം അവർക്കൊരു വലിയ ആശ്രയമായി മാറുന്നു.​സാമ്പത്തികമായ നേട്ടങ്ങൾക്കായി സ്വന്തം നാട് വിടുന്ന പ്രവാസി നേരിടുന്നഏറ്റവുംവലിയവെല്ലുവിളിഅവനനുഭവിക്കുന്നമാനസികമായ ഒറ്റപ്പെടലാണ്. കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി മണലാരണ്യത്തിലോ അന്യദേശത്തോഉരുകിത്തീരുന്ന പ്രവാസി, ഒടുവിൽനാട്ടിലേക്ക്തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾഅവിടെയുംതാൻഒരുഅന്യനായിമാറുന്നത് മലയാളസാഹിത്യം ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മറുനാട്ടിലെ ജീവിതരീതികളും നാട്ടിലെ മൂല്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ പലപ്പോഴും സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഈ സാംസ്കാരിക സങ്കരത്വം പുതിയ കാലത്തെ പ്രവാസ രചനകളിൽ പ്രധാന വിഷയമാണ്. പ്രവാസം എന്നത് കേവലം സ്ഥലമാറ്റമല്ല; അത് മനുഷ്യന്റെ ഭാവുകത്വത്തിലും ചിന്താരീതികളിലും വരുത്തുന്ന വലിയൊരു പരിവർത്തനമാണ് എന്ന് ഈ കൃതികൾ  ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

           മലയാള സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിൽ ആധുനികതയുടെ വസന്തം വിരിയിച്ച എം.ടി. യുടെ സർഗ്ഗലോകം തികച്ചും സവിശേഷവും വൈകാരികവുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ പ്രധാനമായും വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമീണതയുടെയും, നിളയുടേയും, തകർന്നടിയുന്ന മരുമക്കത്തായതറവാടുകളുടെയുംപശ്ചാത്തലത്തിലാണ്നിലകൊള്ളുന്നത്. കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക ഭൂപ്രദേശത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുക എന്നതിലുപരി, ആ പശ്ചാത്തലത്തിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങളെയും ഏകാന്തതയെയും ആഗോളതലത്തിൽ സംവദിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. തകരുന്ന നാലുകെട്ടുകളും അതിനുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന മനുഷ്യജീവിതങ്ങളും എം.ടിയുടെ തൂലികയിലൂടെ ലോകസാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. എം.ടിയുടെ സർഗ്ഗലോകത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഏറ്റവും വലിയ ഘടകം വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലെ തറവാട് വ്യവസ്ഥയുടെ തകർച്ചയാണ്. ഒരു കാലത്ത് പ്രതാപത്തോടെ നിന്നിരുന്ന തറവാടുകൾസാമ്പത്തികമായുംസാമൂഹികമായും തകരുന്നതും, അവയ്ക്കുള്ളിൽസ്നേഹത്തിന്പകരംപകയുംവിദ്വേഷവുംവളരുന്നതുംഅദ്ദേഹംതന്റെരചനകളിൽവരച്ചുകാട്ടി.തറവാടിന്റെചുവരുകൾക്കുള്ളിലെഅധികാരശ്രേണികളുംഅവഗണനയുംമിക്കപ്പോഴുംകഥാപാത്രങ്ങളെഅന്യനാടുകളിലേക്കോപ്രവാസത്തിലേക്കോ പലായനം ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സർഗ്ഗലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരു സവിശേഷത. നിളാനദി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ വെറുമൊരു ജലാശയമല്ല, മറിച്ച് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സുഖദുഃഖങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന ജീവസ്സുറ്റ സാന്നിധ്യമാണ്. തന്റെ രചനാവഴികളെക്കുറിച്ചും ഓർമ്മകളുടെ സ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ചും എം.ടി തന്നെ തന്റെ പഠനഗ്രന്ഥത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:"എന്റെ എഴുത്ത് പലപ്പോഴും ഓർമ്മകളുടെ ഒരു വീണ്ടെടുപ്പാണ്. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ കാലത്തെയും ദേശത്തെയും ഞാൻ വാക്കുകളിലൂടെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു."1 ഇത്തരത്തിൽ ഓർമ്മകളും നഷ്ടബോധവും ചേർന്ന് തീർത്തതാണ് എം.ടിയുടെ സർഗ്ഗലോകം. ആന്തരികമായ തകർച്ചയും ശൂന്യതയും അനുഭവിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ ആശ്വാസം തേടുന്നത് മിക്കപ്പോഴും പ്രവാസത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഓർമ്മകളിലോ ആണ്. തന്റെ നാടും പരിസരവും വിട്ടുപോകേണ്ടി വരുന്ന പ്രവാസിയുടെ മനഃശാസ്ത്രം എം.ടി ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രാമീണമായ ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ്. വള്ളുവനാടൻ ശൈലിയിലുള്ള ഭാഷയുംബിംബങ്ങളും ഈ സർഗ്ഗലോകത്തിന് തനതായ ഒരു സൗന്ദര്യം നൽകുന്നു.

​        എം.ടി.യുടെ കഥാപ്രപഞ്ചത്തിൽ പ്രവാസം എന്നത് കേവലം ഒരു പശ്ചാത്തലമാറ്റമല്ല, മനുഷ്യന്റെ സ്വത്വത്തെയും ബന്ധങ്ങളെയും പുനർനിർണ്ണയിക്കുന്ന തീക്ഷ്ണമായ ഒരു അതിജീവനപ്രക്രിയയാണ്.ദാരിദ്ര്യം,കുടുംബത്തിന്റെതകർച്ച,വ്യക്തിപരമായഅവഗണനകൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചനം തേടി അന്യദേശങ്ങളിലേക്ക്പോകുന്നമനുഷ്യർഅദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽനിരന്തരംപ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.ഗൾഫ്പ്രവാസംമലയാളിയുടെകുടുംബജീവിതത്തിലും മൂല്യബോധത്തിലും വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങളെ ആവിഷ്കരിച്ച 'വിൽപ്പന' എന്ന കഥ ഇതിന് മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. പ്രവാസം എന്നാൽ തിളക്കമുള്ള ജീവിതമല്ലെന്നും, അത് മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനെയും ആത്മാഭിമാനത്തെയും എങ്ങനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നുവെന്നും ഈ കഥ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്വത്വത്തെയും ശരീരത്തെയും തന്നെ വിൽക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. മറുനാട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യം പച്ചയായ മനുഷ്യനെ വെറും കച്ചവടച്ചരക്കാക്കി മാറ്റുന്ന കാഴ്ചയാണ് എം.ടി ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. സമ്പാദിച്ച പണം നാട്ടിലേക്ക് അയക്കുമ്പോഴും അവിടെ താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് തന്റെ സാന്നിധ്യത്തേക്കാൾ പ്രിയം തന്റെ പണത്തോടാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് പ്രവാസിയെ മാനസികമായി തകർക്കുന്നു.എം.ടിയുടെ മാസ്റ്റർപീസ് നോവലായ 'നാലുകെട്ടിൽ' പ്രവാസം എന്നത് ഒരു രക്ഷപെടലായും സ്വത്വവീണ്ടെടുപ്പിനുള്ള ഉപാധിയായും കടന്നുവരുന്നു. കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായ അപ്പുണ്ണി തറവാട്ടിലെ അവഗണനയിൽ നിന്നും ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ കണ്ടെത്തുന്നത് നാടുവിടുക എന്ന പോംവഴിയാണ്. ഒരു പ്രതാപശാലിയായ കാരണവർക്ക് മുന്നിൽ തലകുനിക്കാതെ, തന്റെ അസ്തിത്വം തെളിയിക്കാൻ അപ്പുണ്ണി നടത്തുന്ന പലായനം മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ തന്നെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ്. അപ്പുണ്ണി തന്റെ അമ്മാമനോടൊപ്പം അന്യദേശത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അത് കേവലം ഒരു നാടുവിടലല്ല, അടിമത്തത്തിൽ നിന്നുള്ള വിടുതലായാണ് എം.ടി ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. പഴയകാലകേരളത്തിലെയുവാക്കൾക്ക്സിലോൺ,മലയഎന്നീനാടുകൾഒരുസ്വപ്നഭൂമിയായിരുന്നുവെന്നും അവിടത്തെ കഠിനാധ്വാനം അവർക്ക് നൽകിയത് കേവലം പണം മാത്രമല്ല സ്വന്തം നാട്ടിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കാനുള്ള കരുത്തുകൂടിയായിരുന്നുവെന്നും എം.ടി  കാഥികന്റെ പണിപ്പുരഎന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ തറവാട്ടിലെ അധികാര ഘടനകളെ മാറ്റിമറിക്കാൻ അപ്പുണ്ണിക്ക് സാധിക്കുന്നത് പ്രവാസത്തിലൂടെ നേടിയ ഈ സാമ്പത്തിക-മാനസിക കരുത്ത് മൂലമാണ്.

        ​ആധുനിക പ്രവാസത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട 'ഷെർലക്' എന്ന കഥയിൽ പ്രവാസം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രൂപത്തിലാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. അമേരിക്കയിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങൾക്കിടയിലും കടുത്ത ഏകാന്തത അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രവാസിയുടെ ജീവിതമാണ് അടയാളപ്പെട്ടുത്തുന്നത്. ഇതിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം ഒരു വീട്ടിൽ ഷെർലക് എന്ന പൂച്ചയോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞുകൂടേണ്ടി വരുമ്പോൾ, പൂച്ചയുമായി നടത്തുന്ന മാനസികമായ സംഭാഷണങ്ങൾ അതിതീവ്രമാണ്. പൂച്ചയുടെ നിഗൂഢമായ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ താൻ ഒരു അന്യനാണെന്നും, തന്റെ ഭാഷയോ വികാരങ്ങളോ അവിടെ ആർക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ലെന്നും അയാൾ ഭയപ്പെടുന്നു. പൂച്ചയോട് അയാൾ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾഉണ്ടാകുന്നനിശബ്ദതആധുനികപ്രവാസിനേരിടുന്നആശയവിനിമയത്തിന്റെ അഭാവത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഷെർലക്കിൽ പ്രവാസം എന്നത് ഒരുതരം തടവറയാണ്; ഭൗതികമായ ഉയർച്ചകൾക്കിടയിലും തന്റെ വേരുകളിൽ നിന്ന് അടർന്നുപോയ മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കുന്ന ആത്മീയമായ ശൂന്യതയാണ് എം.ടി ഇവിടെ പൂച്ചയുടെ ബിംബത്തിലൂടെ വരച്ചുകാട്ടുന്നത്.  എം.ടിയുടെ ആദ്യകാല കഥകളിൽ മലയയിലേക്കും സിംഗപ്പൂരിലേക്കും പോയി മടങ്ങിവരുന്ന നിരവധി കഥാപാത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവർ വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത് പുതിയൊരു ലോകത്തിന്റെ കാഴ്ചകളാണെങ്കിലും, മിക്കപ്പോഴും ഇവർ തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ നാട് മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന കയ്പേറിയ യാഥാർത്ഥ്യം അവരെ എതിരേൽക്കുന്നു. 'മടങ്ങിവരവ്' എന്ന പ്രക്രിയ പ്രവാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം  സന്തോഷമല്ല പകരം പഴയ ഓർമ്മകൾ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് നല്കുന്നത്. മറുനാട്ടിലെ ജീവിതം എം.ടിയുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ കൂടുതൽ ഗൃഹാതുരത്വമുള്ളവരാക്കുന്നുവെങ്കിലും ആ ഗൃഹാതുരത്വം മിക്കപ്പോഴും തിരിച്ചുവരവുകളിലെ ദുരന്തത്തിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. വിദേശത്തെ കഠിന ജീവിതത്തിനിടയിൽ അയാൾ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത ഓർമ്മകളിലെ നാട് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ എവിടെയും ഇല്ലാതെ പോകുന്നു.ചുരുക്കത്തിൽ, എം.ടിയുടെ രചനകളിൽ പ്രവാസം എന്നത് ദൂരദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ മാത്രമല്ല, അത് മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക പരിണാമങ്ങളുടെയും നഷ്ടപ്പെടലുകളുടെയും ചിത്രം കൂടിയാണ്. സിലോണിലെ തോട്ടം തൊഴിലാളിയായാലും അമേരിക്കയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായാലും തന്റെ വേരുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിലുള്ള ആകുലത എം.ടിയുടെ പ്രവാസി പങ്കുവെക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ച പ്രവാസം മലയാളിയുടെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗം കൂടിയാണ്. സാമ്പത്തികമായ ഉന്നമനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള യാത്രകൾ എങ്ങനെയാണ് മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിൽ വിള്ളലുകൾ വീഴ്ത്തുന്നതെന്നും, കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി സ്വയം ഉരുകിത്തീരുന്ന പ്രവാസി ഒടുവിൽ എങ്ങനെ ഒരു 'അന്യൻ' ആയി മാറുന്നുവെന്നും ഈ കൃതികൾ നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലെയും പ്രവാസാനുഭവങ്ങളെ വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമത്തിന്റെ തനിമയുമായി ചേർത്തുവെച്ചുകൊണ്ട് എം.ടി തന്റെ സർഗ്ഗലോകം വിപുലമായി വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

        പ്രവാസത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾക്കപ്പുറം, ഒരു മനുഷ്യൻ  ജന്മനാട്ടിൽ നിന്നും വിട്ടുനിൽക്കുമ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസികമായ ശൂന്യതയെയും വിരഹത്തെയും എം.ടി.  അതീവ ഹൃദ്യമായി ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കൃതികളിലെ  പ്രവാസികൾ മിക്കപ്പോഴും ഭൗതികമായി മറ്റൊരു ദേശത്താണെങ്കിലും മാനസികമായി തങ്ങളുടെ വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലോ നിളയുടെ തീരത്തോ ആണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഈ 'ഗൃഹാതുരത്വം' (Nostalgia) കേവലം ഓർമ്മ പുതുക്കലല്ല;അന്യദേശത്തെ കടുത്ത 'ഏകാന്തതയിൽ' (Alienation) നിന്നുള്ള ഒരു തരം രക്ഷപ്പെടൽ കൂടിയാണ്. അതായത് ,എം.ടിയുടെ കഥാപാത്രങ്ങൾ പ്രവാസത്തിന്റെ ഏകാന്തതയിൽ തങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തെയും പഴയ കാലത്തെയും വിശുദ്ധമായ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഗൃഹാതുരത്വം അവരെ വർത്തമാനകാല യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റുകയും കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.​ നാട് വിട്ടുനിൽക്കുന്നവർ നാട്ടിൽ നിന്നുള്ള കത്തുകൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നതും, നാട്ടിലെ ചെറിയ വാർത്തകൾ പോലും വലിയ ആവേശത്തോടെ കേൾക്കുന്നതും ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. അന്യനാട്ടിലെ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങൾക്കിടയിലും സ്വന്തം നാടിന്റെ മണവും രുചിയും അവർ കൊതിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഓർമ്മകൾ അവരെ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോഴും, പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിലെ ബാധ്യതകൾ അവരെ അവിടെത്തന്നെ തളച്ചിടുന്നു. ഈ അവസ്ഥയെ എം.ടി തന്നെ  കാഥികന്റെ പണിപ്പുര എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: "പ്രവാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഓർമ്മകൾ ഒരു അത്താണിയാണ്. പക്ഷേ, ആ ഓർമ്മകളിലെ നാട് എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് പ്രവാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഏകാന്തത”. നഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യത്തെയും കൗമാരത്തെയും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ഈ വ്യർത്ഥശ്രമമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവാസി കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനഭാവം.

          ​'ഷെർലക്' പോലുള്ള കഥകളിൽ ഈ ഏകാന്തത അതിന്റെ അത്യുന്നതങ്ങളിൽ എത്തുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കയിലെ മഞ്ഞു വീഴുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ തന്റെ സഹോദരിയുടെ വീട്ടിലെ ഒരു മുറിയിൽ പൂച്ചയോടൊപ്പം കഴിയുന്ന കഥാപാത്രം അനുഭവിക്കുന്ന മടുപ്പും ഒറ്റപ്പെടലും ആധുനിക പ്രവാസത്തിന്റെ നേർച്ചിത്രമാണ്. പുറത്തെ മനോഹരമായ കാഴ്ചകളേക്കാൾ അയാൾക്ക് പ്രിയം തന്റെ പഴയ നാടൻ ഓർമ്മകളാണ്. എന്നാൽ തന്റെ ആകുലതകൾ പങ്കുവെക്കാൻ അവിടെ ആരുമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് അയാളെ കൂടുതൽ മൗനിയാക്കുന്നു.  "ഷെർലക്കിലെ പൂച്ച പ്രവാസിയുടെ ഏകാന്തതയെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന നിശ്ശബ്ദ സാക്ഷിയാണ്. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ഊഷ്മളത നഷ്ടപ്പെട്ട വിദേശജീവിതത്തിൽ പൂച്ചയെപ്പോലൊരു ജീവി പോലും ഒരു നിഗൂഢ ശത്രുവായി പ്രവാസിക്ക് തോന്നുന്നു. ഗൃഹാതുരത്വം ഇവിടെ ഒരു വേദനയായി മാറുകയും, പ്രവാസി തന്റെ മാതൃരാജ്യത്തെ ഒരു സ്വർഗ്ഗമായി സങ്കല്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ​പ്രവാസത്തിലെ ഗൃഹാതുരത്വം വെറുമൊരു വൈകാരികത മാത്രമല്ല, അതൊരു സാംസ്കാരികമായ സ്വത്വപ്രതിസന്ധി കൂടിയാണെന്ന് എം.ടി. തന്റെ രചനകളിലൂടെ സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട്. മറുനാട്ടിലെ ഭക്ഷണശീലങ്ങളോടും ഭാഷയോടും പൊരുത്തപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ മലയാളിത്തം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ അവർ പരിശ്രമിക്കുന്നു. തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ താൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ നാട് തന്നെ സ്വീകരിക്കില്ല എന്ന ഭയവും ഈ ഏകാന്തതയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. എം.ടിയുടെ പ്രവാസി തന്റെ ഗൃഹാതുരത്വത്തെ ഒരു ആയുധമാക്കുന്നു. അന്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ലോകത്ത് സ്വന്തം അസ്തിത്വം നിലനിർത്താൻ അയാൾ പഴയ ഓർമ്മകളെ മുറുകെ പിടിക്കുന്നു. ഈ ഓർമ്മകളാണ് അയാളെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാതെ കാക്കുന്നത് എന്നു നിരീക്ഷിക്കാം. അതേസമയം തന്നെ അയാളെ ഒരു 'അന്യൻ' ആയി നിലനിർത്തുന്നതും ഈ ഓർമ്മകൾ തന്നെയാണ്. ഇപ്രകാരം എം.ടിയുടെ കൃതികളിലെ പ്രവാസം എന്നത് ശാരീരികമായ ഒരു സ്ഥാനമാറ്റമല്ല, മറിച്ച് മാനസികമായ ഒരു പീഡാനുഭവമാണ്. പ്രവാസി അനുഭവിക്കുന്ന ഏകാന്തത എന്നത് ജനക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിലും താൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ്. ആ ഏകാന്തതയെ മറികടക്കാൻ അയാൾ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ കച്ചിത്തുരുമ്പുകളിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.  എം.ടിയുടെ തൂലികയിലൂടെ പ്രവാസിയുടെ ഏകാന്തത വെറുമൊരു വ്യക്തിഗത ദുഃഖമല്ലാതാകുകയും, അത് മലയാളിയുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിലെ ഒരു വലിയ വിങ്ങലായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. നാടും മറുനാടും തമ്മിലുള്ള ഈ വടംവലിയിൽ ജീവിതം ഹോമിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരുടെ കഥകളാണ് എം.ടിയുടെ പ്രവാസ രചനകൾ.

      കേരളീയ സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായ ഘടനയിൽ പ്രവാസം വരുത്തിയ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങളെ എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ തന്റെ രചനകളിൽ അതീവ ജാഗ്രതയോടെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രവാസം എന്നത് കേവലം ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിദേശയാത്രയല്ല, അത്  ഒരു കുടുംബത്തിന്റെയോ ഗ്രാമത്തിന്റെയോ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. എം.ടിയുടെ കൃതികളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് 'നാലുകെട്ട്', 'അറബിപ്പൊന്ന്' തുടങ്ങിയവയിൽ പ്രവാസം വഴി കൈവരുന്ന സമ്പത്ത് എങ്ങനെയാണ് തകർന്നടിയുന്ന തറവാടുകളെയും കുടുംബ ബന്ധങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.  പ്രവാസി അയക്കുന്ന പണം കേരളത്തിലെ തറവാടുകളുടെ ഉമ്മറപ്പടികൾക്ക് പുതിയ തിളക്കം നൽകിയെങ്കിലും, അത് മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ പണത്തിന്റെ പുതിയ മതിലുകൾ തീർക്കുകയും ചെയ്തു.

​സാമൂഹികമായ ആഘാതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ അധികാര കൈമാറ്റമാണ്. തറവാട്ടിലെ കാരണവന്മാർക്കും പ്രതാപികൾക്കും മുന്നിൽ ഒന്നുമല്ലാതിരുന്ന യുവാക്കൾ പ്രവാസത്തിലൂടെ സമ്പന്നരായി തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ അവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുതിയ പദവി എം.ടി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. 'നാലുകെട്ടിൽ' അപ്പുണ്ണി മടങ്ങിവരുമ്പോൾ അയാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന സ്വീകാര്യത ഇതിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. എന്നാൽ ഈ സാമ്പത്തിക നേട്ടം പലപ്പോഴും വൈകാരികമായ നഷ്ടങ്ങൾക്ക് പകരമാകുന്നില്ല. പ്രവാസി അയക്കുന്ന പണം അനുഭവിച്ച് നാട്ടിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് അയാളുടെ സാന്നിധ്യത്തേക്കാൾ പ്രിയം അയാളുടെ സമ്പാദ്യത്തോടായി മാറുന്ന നിസ്സഹായത എം.ടി ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം സമ്പാദിക്കുന്നവൻ നാട്ടിൽ അന്യനാക്കപ്പെടുകയും അവന്റെ പണം മാത്രം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന വിരോധാഭാസമാണ് എം.ടിയുടെ പ്രവാസി നേരിടുന്ന സാമൂഹിക ദുരന്തം.സാംസ്കാരികമായി നിരീക്ഷിച്ചാൽ, പ്രവാസം മലയാളിയുടെ ഉപഭോഗ സംസ്കാരത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.വിദേശ സാധനങ്ങളോടും ആഡംബരങ്ങളോടുമുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ ലാളിത്യത്തെ എങ്ങനെ തകർക്കുന്നുവെന്ന് എം.ടിയുടെ ചെറുകഥകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, പ്രവാസികളായ ഭർത്താക്കന്മാരെ കാത്തിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ മാനസികാവസ്ഥയും സാമൂഹികമായ ഒറ്റപ്പെടലും എം.ടിയുടെ തൂലികയിൽ വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. സാമ്പത്തിക ഭദ്രത കൈവരുമ്പോഴും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആശയവിനിമയത്തിന്റെ കുറവും വൈകാരികമായ അകലവും വർദ്ധിക്കുന്നത് സാമൂഹികമായ വലിയൊരു ആഘാതമായി അദ്ദേഹം കാണുന്നു. പ്രവാസം സൃഷ്ടിച്ച സാമ്പത്തിക വർദ്ധനവ് മലയാളിക്ക് പുതിയ വീടുകൾ നൽകി, പക്ഷേ ആ വീടുകൾക്കുള്ളിൽ കഴിയുന്നവർക്കിടയിലെ ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ഊഷ്മളത അത് കവർന്നെടുത്തു. ഇത്തരത്തിൽ

​എം.ടിയുടെ പ്രവാസ രചനകൾ കേവലം ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ കഥകളല്ല. അവ സാമ്പത്തികമായ ഉയർച്ചയും സാമൂഹികമായ തകർച്ചയും എങ്ങനെ ഒരേസമയം സംഭവിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ നേർച്ചിത്രങ്ങളാണ്. പണം വരുന്നത് തറവാടുകളുടെ ഭൗതികമായ നിലനിൽപ്പിന് സഹായകമായെങ്കിലും, പഴയകാല മൂല്യങ്ങളും പരസ്പര വിശ്വാസവും അവിടെ ഇല്ലാതാകുന്ന കാഴ്ച അദ്ദേഹം വേദനയോടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മറുനാട്ടിൽ വിയർപ്പൊഴുക്കുന്ന പ്രവാസി നാട്ടിൽ കേവലം ഒരു 'മണി ഓർഡർ' മാത്രമായി ചുരുങ്ങുന്ന അവസ്ഥ പ്രവാസം ഏൽപ്പിച്ച ഏറ്റവും വലിയ സാമൂഹിക ആഘാതമായി എം.ടി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ഉപസംഹാരം

        മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഇതിഹാസകാരനായ എം.ടി. വാസുദേവൻ നായരുടെ സർഗ്ഗപ്രപഞ്ചത്തിലൂടെ നടത്തിയ ഈ പഠനം, പ്രവാസം എന്നത് കേവലം ഒരു ഭൗതികമായ സ്ഥലമാറ്റമല്ലെന്നും  അത് മനുഷ്യന്റെ സ്വത്വത്തെയും ആന്തരിക ലോകത്തെയും പുനർനിർമ്മിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു പീഡാനുഭവമാണെന്നും  ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. വള്ളുവനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളുടെയും നാലുകെട്ടുകളുടെയും കഥാകാരൻ എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുമ്പോഴും, എം.ടി ആവിഷ്കരിച്ച പ്രവാസാനുഭവങ്ങൾ മലയാളിയുടെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും അവഗണനയിൽ നിന്നും മോചനം തേടി സിലോണിലേക്കും മലേഷ്യയിലേക്കും യാത്ര തിരിച്ച പഴയകാല കുടിയേറ്റക്കാർ മുതൽ, ആധുനിക കാലത്തെ അമേരിക്കൻ പ്രവാസികൾ വരെ എം.ടിയുടെ തൂലികയിൽ സവിശേഷമായ ഇടം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.​ഈ പഠനത്തിലൂടെ  മനസ്സിലാക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ യാഥാർത്ഥ്യം പ്രവാസിയുംനാടുംതമ്മിലുള്ളബന്ധത്തിലെവൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണ്. തന്റെ ജന്മനാടിനെ ഒരു വിശുദ്ധ സ്വപ്നം പോലെ നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന പ്രവാസി, കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്ത സമ്പത്ത് നാട്ടിലേക്ക് അയക്കുമ്പോൾ തന്റെ സ്വത്വത്തെത്തന്നെയാണ് അവിടെ ഹോമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ താൻ സ്വപ്നം കണ്ട നാടോ മനുഷ്യരോ അവിടെ അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് പ്രവാസത്തെ ഒരു തീരാനൊമ്പരമായി മാറ്റുന്നു. എം.ടിയുടെ കൃതികളിൽ പ്രവാസി എന്നും ഒരു 'അന്യൻ' ആണ്; മറുനാട്ടിൽഅവൻസാംസ്കാരികമായിഅന്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സ്വന്തം നാട്ടിൽ അവൻ കേവലം ഒരു സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സായി മാത്രം ചുരുക്കപ്പെടുന്നു.

​സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായ ആഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, പ്രവാസം കേരളീയ കുടുംബങ്ങളിൽ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ ഗുണപരമായതിനേക്കാൾ ഉപരി വൈകാരികമായിതകർച്ചയുണ്ടാക്കിയവയാണ് എന്ന് കാണാം. പഴയ നാലുകെട്ടുകൾ പുനർനിർമ്മിക്കാനും ദാരിദ്ര്യം അകറ്റാനും പ്രവാസിയുടെ പണം സഹായിച്ചുവെങ്കിലും, സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പഴയകാല മൂല്യങ്ങൾ അവിടെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഷെർലക് പോലുള്ള കഥകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ, ആധുനിക പ്രവാസം മനുഷ്യനെ കടുത്ത ഏകാന്തതയിലേക്കും മൗനത്തിലേക്കും തള്ളിവിടുന്നു. ആശയവിനിമയം അസാധ്യമാകുന്ന മറുനാടൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരു മൃഗത്തോടുപോലും സന്ധിയാകാൻ കഴിയാത്ത വിധം മനുഷ്യൻ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്നു എന്ന ആധുനികതയുടെ ആകുലത എം.ടി ഇവിടെ പങ്കുവെക്കുന്നു.എം.ടിയുടെ പ്രവാസ രചനകൾ സമകാലിക ലോകത്തും വലിയ പ്രസക്തി അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാണ്. പ്രവാസം ഇന്നും മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായി തുടരുമ്പോൾ, എം.ടി പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ഉയർത്തിയ സ്വത്വപ്രതിസന്ധികളും ഏകാന്തതയും ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്.ചുരുക്കത്തിൽ, നിളയുടെ തീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന മനുഷ്യവേദനകളുടെ ആഖ്യാനമാണ് എം.ടിയുടെ പ്രവാസസാഹിത്യം. തന്റെ നാടിന്റെ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രപഞ്ചാതീതമായ മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളെ കോർത്തിണക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. തറവാടും ഗ്രാമവും നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രവാസി ഇന്നും ലോകത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണിലിരുന്ന് തന്റെ സ്വത്വം തേടുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം എം.ടിയുടെ കൃതികളിലൂടെ വായിച്ചെടുക്കാം.

ഗ്രന്ഥസൂചി

1. അച്യുതൻ എം. ഡോ . - മലയാള ചെറുകഥാ സാഹിത്യ ചരിത്രം,1973, ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം

​ 2.അപ്പൻ കെ.പി.- ക്ഷോഭിക്കുന്നവരുടെ സുവിശേഷം, 1972,ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

3.​ബാബു ഭരദ്വാജ് -  പ്രവാസിയുടെ കുറിപ്പുകൾ, മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, കോഴിക്കോട്, 2013.

4.​ലീലാവതി എം. ഡോ. -എം.ടി.യുടെ കല (പഠനലേഖനങ്ങൾ), 1990,കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി, തൃശൂർ

5.​വാസുദേവൻ നായർ എം. ടി.- കാഥികന്റെ പണിപ്പുര, കറന്റ് ബുക്സ്, തൃശ്ശൂർ, 1990.

6.വാസുദേവൻ നായർ എം.ടി., മുഹമ്മദ് എൻ. പി, അറബിപ്പൊന്ന് ,കറന്റ് ബുക്സ്, തൃശ്ശൂർ,1960

---

ഡോ.രേണുക ഒ

അസിസ്റ്റൻ്റ് പ്രൊഫസർ

മലയാള വിഭാഗം

സെൻ്റ് സെവ്യേഴ്‌സ് കോളേജ്, തുമ്പ